WANNEER JE JEZELF KWIJT BENT GERAAKT
- Martine Hoving
- 1 dag geleden
- 3 minuten om te lezen
Casus 1 – Floortje
Soms weet je pas weer waarom je dit werk doet, als iemand je na een lezing terugschrijft met woorden
die je zelf nooit had kunnen bedenken.
We deden een veldlezing en later een persoonlijke activatiecode.
Afgestemd op wat zich liet zien.
En toen kwam dit als feedback terug:
- Dat ze landde.
Dat de chaos rust werd.
Dat paniek wegtrok.
Dat haar lijf stil werd.
Dat ze thuiskwam in zichzelf. -
Dit is een ervaringsverhaal uit mijn werk met veldlezingen en healingen.
De naam is aangepast en privé-details zijn weggelaten.
GEEN DUIDELIJKE VRAAG
Floortje kwam niet met één duidelijke vraag. En dat is eigenlijk precies hoe het vaak gaat. Ze kwam niet met “kun je hier even naar kijken?”, maar met een toestand. Met een systeem dat al langere tijd niet meer klopte.
Ze leefde haar leven, deed wat nodig was, functioneerde. Maar ondertussen was er steeds meer onrust ontstaan. Paniek die ineens kon opkomen. Opvliegers. Chaos in haar systeem. Haar lichaam begon pijn te doen: spieren, gewrichten, vermoeidheid. Ze noemde zichzelf in een herstelfase, maar herstellen waarvan, dat wist ze eigenlijk niet meer goed.
Wat ze wél wist: ze voelde zich zichzelf niet meer. Alsof ze zichzelf ergens onderweg was kwijtgeraakt. Niet dramatisch, niet groot, maar dat stille, alles doordringende gevoel dat je niet meer echt in jezelf woont.
WAT HET VELD LIET ZIEN
Toen ik haar woorden las en het veld opende, werd meteen duidelijk dat haar systeem niet ‘kapot’ was. Niet verkeerd. Niet ziek. Het was overbelast geraakt.
Floortje is iemand die veel voelt, veel draagt, veel afstemt. Dat is een kwaliteit, maar als je dat te lang doet, zonder jezelf echt mee te nemen, schuift je eigen centrum langzaam naar achteren.
In haar veld voelde het alsof haar systeem bleef draaien, terwijl haar eigen midden niet meer leidend was. Haar ziel was er nog wel, maar meer op de achtergrond. Ze hield zichzelf overeind op inzicht en verantwoordelijkheid, terwijl het fundament – veiligheid en rust in zichzelf – was verzwakt.
DE AFSTEMMING MET ANOR
Wat Anor hierin liet zien, was geen probleem dat opgelost moest worden. Het was een verschuiving die hersteld mocht worden. Geen analyse, geen zoektocht naar oorzaken.
Wat doorkwam, was een persoonlijke activatiecode. Niet om iets toe te voegen, maar om iets terug te plaatsen: haar eigen midden.
Het voelde niet als een snelle interventie, maar als een landing.
WAT ER DAARNA GEBEURDE
Haar reactie kwam kort daarna. Ze schreef dat ze voor het eerst in haar leven het gevoel had dat ze thuiskwam in zichzelf. Dat er rust ontstond. Overzicht. Dat de chaos en paniek in haar systeem wegzakten.
Zelfs paniek-opvliegers waren verdwenen. Niet omdat ze ‘weggehaald’ waren, maar omdat haar systeem eindelijk weer veilig genoeg was om te landen.
HET LICHAAM DOET MEE
Later vroeg ze of er ook iets mogelijk was voor haar lichamelijke klachten. Of dat niet te snel zou zijn. Of ze beter nog even kon wachten.
Die vraag raakte voor mij precies de kern. Niet omdat er meteen iets ‘moet’, maar omdat ze weer luisterde. Naar haar lijf. Naar haar timing. In plaats van erdoorheen te duwen.
WAAROM IK DIT DEEL
Dit is waarom ik dit werk doe. Niet om iets te verklaren. Niet om mensen te overtuigen. Maar omdat ik zie wat er gebeurt als iemand niet meer met het hoofd probeert te begrijpen, maar zich laat lezen en dragen op een laag die voorbij woorden gaat.
Ik deel dit niet als bewijs.
Alleen als ervaring.
Voor wie herkent wat hier beschreven staat.
———-
𝗠𝗲𝗲𝗿 𝗶𝗻𝗳𝗼𝗿𝗺𝗮𝘁𝗶𝗲 𝗼𝘃𝗲𝗿 𝗲𝗲𝗻 𝗽𝗲𝗿𝘀𝗼𝗼𝗻𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 𝘃𝗲𝗹𝗱𝗹𝗲𝘇𝗶𝗻𝗴/healing?
𝖬𝖺𝗂𝗅: healing@martinehoving.nl
𝘝𝘦𝘭𝘥𝘭𝘦𝘻𝘪𝘯𝘨 | 𝘉𝘦𝘸𝘶𝘴𝘵𝘻𝘪𝘫𝘯𝘴𝘸𝘦𝘳𝘬
𝘈𝘯𝘰𝘳 (𝘝𝘦𝘭𝘥𝘨𝘪𝘥𝘴) & 𝘔𝘢𝘳𝘵𝘪𝘯𝘦 💛
Opmerkingen